Правінцыйны рэпартаж

Адраджаючы прыдворную культуру

30 лiпеня 2010 | Піша Інга Сакута Алеся Бяленік Кінга Дышэровіч

Кракаўскі прыдворны балет, ці гарадскі ансамбль Cracovia Danza, можна назваць балетам на цягніках. Калектыў не мае сваёй сталай сцэны ў Кракаве, ёсць толькі месца для сцэнічных строяў.

З прыдворнымі танцамі Cracovia Danza аб’ездзіла ледзь не паў свету: Францыя, Японія, Гішпанія, Грэцыя, Кітай і шмат якія іншыя краіны. Пашанцавала ўбачыць высокапрафесійную харэаграфію і беларусам – кракавянаў запрасілі выступіць на наваградскі фэст сярэднявечнай культуры. Кіраўнічка ансамблю, танцор і харэограф Рамана Анель распавяла, што на Гарадзеншчыне балет выступае не ўпершыню – раней ладзіліся спектаклі ў Лідзе, былі таксама і ў Мінску. А ў Наваградак прыехалі ўпершыню.

«У нас усталяваліся даволі цесныя кантакты з беларускім бокам, асабліва са спрадаром Міхалам Міхнюком, які запрашае нас на свае мерапрыемствы. Цудоўна, што адраджаецца гістарычная памяць, мы радыя, што і тут святкуецца 600 годдзе грунвальдскай бітвы, важнай для ўсёй Усходняй і Цэнтральнай Еўропы. Цешымся, што нас запрасілі сюды і мы можам выступаць як прадстаўнікі Польшчы».

У рэпертуары Cracovia Danza спектаклі, звязаныя з традыцыяй і гісторыяй Кракава, Польшчы, еўрапейскія прыдворныя танцы, а таксама больш сучасныя пастаноўкі – танцы дваццатых, трыццатых гадоў. Адкуль узнікла ідэя стварыць ансамбль такога музычнага кірунку?

«Ідэя ўзнікла падчас маёй шматгадовай працы ў Францыі, дзе пэўны час займалася пры падобных гуртках у стылі рэнесансу і барока, сядзібы якіх знаходзіліся ў прыгажэйшых месцах краіны – як напрыклад у Версалі. Пасля вяртання ў Кракаў я змагла здзейсніць мару пра ансамбль, які будзе дзейнічаць пры Вавэльскім Замку, самым вядомым цэнтры прыдворнай культуры ў Польшчы».

Пасля 10 год працы ў якасці прыватнай ініцыятывы ансамблю ўдалося дамагчыся падтрымкі гораду і Cracovia Danza стаўся дзяржаўным, прадстаўнічым калектывам Кракава.

Прыдворны балет “Cracovia Danza”. Легенда пра Каралеву Ядвігу

«У ансамблі працуюць прафесіяналы, выпускнікі балетных школ, якія, адначасова, з’яўляюцца аматарамі даўніх танцаў. Бо іх рэпертуар у асноўным грунтуецца на прыпавесцях, трактатах, можна сцвярджаць, што гэта пэўная археалогія танцу. Займаемся таксама рэканструкцыяй старадаўніх танцаў, харэаграфіі, касцюмаў».

Усё гэта спалучаецца ў гісторыі з канкрэтнымі асобамі і падзеямі каралеўскага двара. У рэпертуры ансамблю ёсць спектакль пра каралеву Ядвігу, які тэматычна звязаны з дворам караля Уладзіслава Ягайлы, спектакль «Шахматы» паводле Яна Каханоўскага, «Маскарад Боны», «Сабескі і Марысенька», спектакль пра паланез, «Пан Твардоўскі», «Свет Шапэна, які танцуе» і іншыя. Тыя спектаклі маюць на мэце паказаць польскую прыдворную культуру і этыкет, мадэль паводзінаў тых часоў, а перадусім паказваюць харэаграфію – карэнна польскую і тую, якую танцавалі пры польскім двары – італійскую, французскую.

Адраджаючы прыдворную культуру, Cracovia Danza арганізуе ў сваім горадзе адзіны ў свеце фестываль прыдворных танцаў, куды запрашаюцца танцоры і артысты з розных краін, нават з Індыі. На гэтым фестывалі вельмі папулярныя майстар-класы сусветна вядомых харэографаў з Англіі, Італіі, Францыі і, безумоўна, Польшчы. Пані Рамана лічыць, што дзейнасць ейнага калектыву пазітыўна ўплывае на адраджэнне прыдворнай культуры ў цэлым.

«Гэта ёсць свайго роду дзейнасць, якая служыць адраджэнню элементаў прыдворнай культуры: паэзіі, музыкі, памяці пра асобы гэтых часоў. Танец гэта ж носьбіт культуры. Калі танчаць паланез, то гэты танец ва ўсіх адразу асыцыюецца з годнасцю, з дворам, шляхтай, элегантнасцю».

Дзякуючы Cracovia Danza, лічыць пані Рамана, у Польшчы ўзнікла шмат маладзёвых ініцыятыў па адраджэнні дадзенага віду музычнай культуры. Радуе ў гэтай дзейнасці акурат тое, што адраджаюцца не толькі прыгожыя строі, музыка ці танцы, але перадусім і годная культура стасункаў і этыкет – паняцце, якое сёння можа падацца анахранізмам.

Здымкі instpol.by

Паслухаць інтэрв'ю можна на радыё «Твой Стыль».