Версія для друку
Даслаць сябру
Kаментары
(4)
Памер шрыфта
Абмяркуем
У цэнтры – «Трэці сектар»
А арганізацыя гэта сапраўды каштоўная і шматбаковая. Сам «Цэнтр «Трэці сектар» узнік у 1997 годзе па ініцыятыве Вітаўта Рудніка і яго калегаў па грамадскай працы.
Адкуль такая назва? Вядома, што у шырокім сэнсе першы сектар – гэта ўлада, закон; другі сектар – гэта бізнэс, а трэці сімвалізуе грамадскія ініцыятывы, грамадскія супольнасці. Нават эмблема арганізацыі – тры стрэлкі.
Сутнасць і мэта арганізацыі – гэта, вядома, быць камусьці карысным. Сябры і дзеячы арганізацыі, па-першае, дапамагаюць людзям у здзяйсненні рознага кшталту іцыятыў. Здараецца так, што людзі хочуць стварыць нейкую арганізацыю, можа нейкі карысны праект, але нават не ведаюць з чаго пачаць. Яны могуць спакойна прыйсці ў «Цэнтр «Трэці сектар» і атрымаць там інфармацыю і падтрымку.
Па-другое, гэта праект ШМЖ, газета і радыё «Твой стыль». Школа маладога журналіста –прафесійная база (навучанне, трэнінгі і, вядома, практыка) для тых людзей, якія хочуць працаваць журналістамі, могуць і любяць шукаць інфармацыю і несці яе людзям. Чаму не? Самае галоўнае – гэта жаданне. У першы год стварэння ШМЖ было два наборы навучэнцаў, потым маладых журналістаў сталі набіраць на адзін год навучання. Праграма навучання заўсёды карэктуецца, удакладняецца, каб зрабіць навучанне больш зручным і карысным. Зараз ШМЖ выпусціла свой 12-ты набор і агульная колькасць выпускнікоў налічвае больш за 200.
Сябрам арганізацыі можа стаць кожны. Большасць сябраў усё ж такі – гэта выпускнікі Школы маладога журналіста. Людзі навучаюцца, а потым разумеюць, што гэта ім цікава, яны застаюцца, кантактуюць, дапамагаюць «Трэцяму сектару» ўвогуле бясплатна. Самі актывісты арганізацыі любяць сваю працу, таму што яна дазваляе развіць іх патэнцыял, бо гэта заўсёды людзі, камунікацыя, сустрэчы, трэнінгі. Адчуваць сябе патрэбным таксама не пусты гук. Сябры арганізацыі развіваюць сябе, а праца дапамагае ім не стаяць на месцы.
Я з’яўляюся выпускніцай ШМЖ-12. І ўсе мае калегі па навучанні пагадзяцца са мной, што гэта неацэнны вопыт. На самой справе бясплатныя прафесійныя курсы – такога зараз амаль нельга знайсці. Я навучылася шмат чаму, і сказаць, што нешта мне не падабалася, я не магу. Трэнінгі, настаўнікі, сістэма навучання, практыка – усё было на самым высокім ўзроўні. Хочацца сказаць вялікі дзякуй усім, хто працаваў з намі, усім, хто меў дачыненне да «Трэцяга сектару» і ШМЖ. Я спадзяюся працягваць сваю працу ў журналістыцы, ШМЖ дапамагла мне зразумець, што шукаць, даведвацца і пісаць – гэта тое, што мне патрэбна ў жыцці!
На фота:
Апошні дзень у ШМЖ
Такая вось падзяка
Даслаць каментар
Iншыя артыкулы па тэме:
Гасціннасць беларусаў не мае межаў (03.09.2010)
Пасаг для першаклашкі (27.08.2010)
Што хаваюць у сабе берагі Нёмана (20.08.2010)
Жыццё паэта вымяраецца вякамі (13.08.2010)
Астравецкія нататкі (06.08.2010)
Жыццё пад Андрэеўскім сцягам (30.07.2010)
Басовішча: змены ў фармаце фестывалю (23.07.2010)
Школа не дае ведаў? (15.07.2010)
Студэнтам можна быць і пасля 50-ці (08.07.2010)
Дзень Незалежнасці, але ці трэцяга ліпеня? (01.07.2010)
Прафесія – дырэктар дому (24.06.2010)
Чаму нацыянальных меншасцяў няма ў публічным жыцці? (17.06.2010)
Ямелі і прысніцца не магло… (03.06.2010)
Гродзенскі ўніверсітэт будзе рыхтаваць «кампутарных абаронцаў» (27.05.2010)
Beautiful Vision прапануе клубны стыль (20.05.2010)
Геаметрыя трох народаў (13.05.2010)
Гукавае княства Юрася Панкевіча (06.05.2010)
Дзіяна лічыць «Людзі ёсць... » (29.04.2010)
Яна робіць выключна – эксклюзіў (22.04.2010)
Уцёкі ад гарадской мітусні (15.04.2010)
Як Каложа ўзяла нас у палон (08.04.2010)
Прыколы нашага гарадка (01.04.2010)
Цырульнік-зваршчык ці Як пазбавіцца ад дэпрэсіі (25.03.2010)
Атмараві: я вырас на савецкім эстрадным жаху (18.03.2010)
«Куфэрак» цудаў у стылі жыцця (11.03.2010)
Калі не дапамагаюць заўвагі, звяртайцеся ў ЖЭС (04.03.2010)
Як пытанне пра БАДы адкрыла мне вочы на агульны страх (25.02.2010)
Тэсціраванне заранёў ці «Праца над памылкамі» (18.02.2010)
Мясцовы выбары – падзея ці фармальнасць? (11.02.2010)
Сны зімовага гораду (04.02.2010)
Пра войска, турму і адказ падпалкоўніка (28.01.2010)
У колькі абыйдзецца студэнцкі білет? (21.01.2010)
Вольная талерка для нечаканага госця (08.01.2010)
Яўхім Карскі з «беларускага племені». Ч. 1 (24.12.2009)
Дзед Мароз на лімузіне ці Як запальваюць ёлкі (17.12.2009)
Месца сустрэчы змяніць нельга (10.12.2009)
Гродна – дарог скрыжаванне (03.12.2009)
Кур’ёзы тутэйшага жыцця (26.11.2009)
Мутагенэз у скарочаным варыянце. Частка 2 (19.11.2009)
Мутагенэз у скарочаным варыянце (12.11.2009)
Аляксандр Дзянісаў: «Снобы-маралізатары – самыя цынічныя людзі…» (05.11.2009)
«Зялёныя сумкі –3». Споведзь перапісчыка (29.10.2009)
Паданне пра човен, альбо фотаўражанні аб горадзе мануфактур (22.10.2009)
«Зялёныя сумкі» пайшлі па кватэрах (15.10.2009)
Ралі для беларусаў свету (08.10.2009)
Не ведаю як «тэхнічныя», але дакладна – «прафесійныя» (01.10.2009)
Сабачая «тусоўка» ў Каробчыцах (24.09.2009)
Недзе каля Белага мора (17.09.2009)
«Я буду!» ці Апошняя споведзь (10.09.2009)
Выпі са мной, Чарлі (03.09.2009)
Сляды гісторыі вакол Крэва (27.08.2009)
Легендарныя часы Жодзішак (20.08.2009)
Ці магу ў «МГУ»? (13.08.2009)
У нядзелю ўгодкі Ларысы Геніюш (06.08.2009)
Прывід Ашмянскага дражджавога? (30.07.2009)
Як я стаў археолагам (23.07.2009)
Цэнтральныя паралелі (16.07.2009)
Самы каханы вораг… (04.06.2009)
Фенамен горада (28.05.2009)
Яны называюць сябе «афганцы» (22.05.2009)
Горад, у якім жывуць людзі… (14.05.2009)
Дыплом – пуцёўка ці «скарыначкі» (07.05.2009)
Як я працавала прамоўтэрам (30.04.2009)
Захаваць жыццё пацуку… (23.04.2009)
«Катайце пальцы», спадарства! (16.04.2009)
Брудныя танцы на прасторах Беларусі (09.04.2009)
«Мадэм», які стварае электронныя вёсачкі (02.04.2009)
Роўныя ў сваім выбары… (26.03.2009)
Калі няма правіл, ёсць натхненне (19.03.2009)
Замалёўкі са шпітальнага ложку (12.03.2009)
Для гарадзенцаў вайна пачалася ў 39-м (06.03.2009)
Дзень здароўя ў Пышках (27.02.2009)
ІНТЭРНАТ − ВОРАГ ЦІ БРАТ? (20.02.2009)
НАШТО ХРЫСЦІЯНАМ ПАРТЫЯ? (06.02.2009)
ШКОЛЫ ЗАЧЫНЕНЫЯ. НА ЭПІДЭМІЮ (30.01.2009)
МАЛАДЫЯ Ў ВЯСЕЛЬНЫХ СТРОЯХ (28.01.2009)
Фотапагляд Таццяны Данчышынай (24.01.2009)
ШТОТЫДНЁВІК “ТВОЙ СТЫЛЬ”, №23 (120)
03 верасня 2010 г.
«Містар кот» апынуўся звычайным…
Гасціннасць беларусаў не мае межаў


Каментары
daroha (23 каcтрычнiка 2009, 00:20)
"гусь-беларусь" - купалавая рыфма а хто якія яшчэ ведае? ну, падказка маленькая: кастусь, карусь і іншыя маладзёвыя фомы мужчынскіх імёнаў - ня лічацца
Сяргей (24 чэрвеня 2009, 09:59)
Будзе восень, будзе лета, Будзе наша Беларусь, Кали будзе ТРЭці сектар, І лятаць над хатай гусь...
daminika (13 чэрвеня 2009, 10:02)
Гэта не залежыць ад прафесіі..Ад характару, напэўна?
Ліоша (13 чэрвеня 2009, 01:25)
"Я навучылася шмат чаму, і сказаць, што нешта мне не падабалася, я не магу." Як так? Заўсёды ёсць да чаго прычапіцца! Ты ж журналіст, знайдзі хібы, яны ўсюды ёсць :)