Пара загару, акуляраў і… праблем
Мы, людзі сярэдніх шыротаў, пачынаем чакаць лета прыкладна з… жніўня. Наступнага лета, я маю на ўвазе. Але каханая ўсімі і доўгачаканая пара нясе ў сабе некалькі больш праблем, чым зіма ці восень. І галоўная з іх – сонца.
Iншыя Артыкулы рубрыкi << Вір жыцця >>
Як «дамовіцца» з кампутарам
Наступіў новы навучальны год, павольна падкрадаецца восень. І цалкам відавочна, што летні адпачынак ад кампутара скончыўся. Парады ад доктара-афтальмолага – усім прыхільнікам Інтэрнэту.Новы праект па развіцці міжнароднай супрацы
Стартаваў пілотны праект па развіцці супрацы паміж грамадскімі арганізацыямі Беларусі, Украіны, Польшчы, Нямеччыны «tri-net+».Быццам размаляваныя акварэллю
Займацца апісаннем матылькоў, усё роўна, што спрабаваць «распавесці музыку». Гэта занятак абсалютна бескарысны. Калі ёсць магчымасць, трэба ісці і глядзець на іх.Калі на сценах заквітаюць палі
Адна з галоўных умоў добрага жыцця – любімы і ўтульны дом. Але вось як сваю "крэпасць" зрабіць утульнай – кожны вырашае сам. А ў наш час, калі крамаў і прадпрыемстваў, якія займаюцца інтэр'ерам, не пералічыць не тое што на пальцах, але нават на валасах, здзівіць гасцей новымі "цацкамі" амаль немагчыма.«На некалькіх мовах – надта дорага»
Дошка, прысвечаная бітве пад Грунвальдам, была змешчана ў Пабернардынскім касцёле на мінулым тыдні. Вакол знаку ўжо разгарнулася невялікая дыскусія ў беларускім livejournal, бо надпіс на ёй толькі на адной мове – польскай.Уладальніца дыплома магістра №1000 - Юлія Дзядзюшка
Уладальніцай юбілейнага дыплому стала выпускніца філфаку гарадзенскага ўніверсітэта, вядомая не толькі поспехамі ў навуцы, але і сваім удзелам у конкурсах прыгажосці.Студэнтам можна быць і пасля 50-ці
Наведванне гарадзенскага форта, шпацыр па Свяцку, катанне на цеплаходзе па Аўгустоўскім канале ды душэўныя размовы за сталом пад спевы беларускіх песень - такім чынам пачатак сваіх першых "канікул" адзначылі ўдзельнікі гарадзенскага "Універсітэту Залатога Веку".
ШТОТЫДНЁВІК “ТВОЙ СТЫЛЬ”, №23 (120)
03 верасня 2010 г.
«Містар кот» апынуўся звычайным…
Гасціннасць беларусаў не мае межаў
